Met mijn honden een dagje naar zee

Het jaarlijkse uitje met mijn honden naar zee

 

Ik woon in een prachtige omgeving, ik heb het al vaker gezegd. Drenthe is prachtig. Veel bos, veel heide, veel fietspaden en veel wandelgebieden. En dan ook nog eens wandelgebieden waar je hond gewoon los mag rondlopen. Tot dusver totaal geen klachten.

Maar ja, wat je in Drenthe dus absoluut mist is het strand en de zee. Dat is gewoon een feit. In dat opzicht ben ik jaloers op de mensen die wel dicht bij de kust wonen. Waarschijnlijk zijn diezelfde bewoners af en toe net zo jaloers op ons, dat dan weer wel. En ja, als het zo doorgaat met het opwarmen van de aarde, zal de zee vanzelf een stuk dichterbij komen. Maar ik geloof niet dat iemand daar op zit te wachten.

Dus wordt het tijd dat wij de zee weer eens gaan opzoeken.

hond-en-strand

Wat neem ik mee als ik met mijn honden naar zee ga

 

Het is makkelijker gezegd dan gedaan. Even een dag uitwaaien aan het strand met twee honden. De zee is een behoorlijk aantal kilometers van ons vandaan. En het wordt een nog grotere uitdaging als er meer honden meegaan. In dit geval nog drie. Ik heb namelijk mijn vriendin meegevraagd. Net als ik tenger gebouwd en in het bezit van drie nogal onstuimige honden. Het vergt dus enige planning. Twee begeleiders, vijf honden. Altijd leuk.

De plek van bestemming is al snel gevonden en is ook geen moment een punt van discussie. We gaan naar Texel.

Hondeneiland bij uitstek. Prachtige stranden.

Wij komen er graag, het liefst elk jaar wel een keer. Een groot voordeel is, dat je je auto mee mag nemen het eiland op. Ik ben zelf groot fan van Schiermonnikoog, maar in de praktijk is het wat lastig om met twee enthousiaste honden zonder auto op het eiland te komen. Laat staan met vijf. Ik ga om het jaar met mijn klas op schoolreis naar Schiermonnikoog. Een heerlijk eiland, vriendelijke bewoners en prachtige natuur. Maar ja, geen auto mee. Dus blijft Texel het favoriete uitstapje.

Wat moet je meenemen?

  • Handdoeken
  • Vers drinkwater
  • Drinkbakje
  • Lange lijn
  • Poepzakjes
  • Goede wandelschoenen
  • Een onverwoestbaar humeur

Ik denk dat deze attributen voor zich spreken. Er is water in overvloed aan het strand, maar dat is niet handig om te drinken. Mijn honden doen het toch, en dat staat altijd weer garant voor twee dagen diarree. Nadat ze lekker hebben gerend is het wel fijn om ze even af te drogen en ze wat vers drinkwater voor te zetten. Het meeste zand veeg je met een beetje geluk ook weg.

Poepzakjes zijn onmisbaar. Want je wilt toch niet dat iemand anders in de ontlasting van jouw hond gaat staan. Ik ben er zelf in ieder geval geen fan van.

Goede wandelschoenen is in ons geval een must. We zijn eigenlijk onafgebroken aan het strand. En dat onverwoestbare humeur komt eigenlijk vanzelf als je aan zee loopt en die honden ziet genieten.

 

Wat een vroegte

 

Zo gezegd zo gedaan. Het leuke van werken in het onderwijs is, dat je met enige regelmaat een week vrij bent. Jammer is alleen, dat in die week minimaal de helft van Nederland ook vrij is. We besluiten om de boot van half tien in de ochtend te nemen. En dat betekent in mijn geval dat ik om zeven uur zeker moet gaan rijden. Dus dat wordt vroeg opstaan.

Om vijf uur gaat de wekker. Leuk joh, een dag weg in de vakantie. De avond ervoor zorg ik dat alles ingepakt is en dat we zo kunnen vertrekken. Als ik dat ’s morgens nog moet doen, weet ik zeker dat ik de helft vergeet.

 

De autorit met mijn honden richting zee

 

Mijn honden kijken me verbaast aan als ik om kwart over vijf in de ochtend meld dat ze nu uit gaan. Ik hoor ze denken: “ Vrouwtje is nu echt helemaal gek geworden.” Morrend en protesterend gaan ze mee. Geen ontbijt deze ochtend. Wat er niet in gaat hoeft er ook niet uit, niet waar?

Het humeur van de dames gaat met sprongen vooruit, wanneer ik meld dat ze straks mee mogen in de auto. Dat is natuurlijk altijd leuk. Ze zitten graag in de auto, het belooft in de meeste gevallen namelijk iets leuks. Training, leuke wandeling, zwemmen.

Om zeven uur zit ik in de auto met twee stuiterende honden. We gaan op weg. Al snel worden de meiden rustig en gaan ze lekker slapen. Op naar Texel.

 

Vijf honden en twee baasjes

 

We ontmoeten elkaar vlak bij de Afsluitdijk. Gauw nog even een sanitaire stop en dan door naar Den Helder. De tijd dringt, we hebben niet veel tijd over. En het onhebbelijke van veerboten is altijd, dat ze niet wachten. Het is dus zaak dat we doorrijden en op tijd bij de veerdam zijn. Vijf honden in gespannen afwachting. Wat er ook staat te gebeuren, het moet gewoon leuk zijn.

Net op tijd komen we bij de veerboot. Nog even in de rij staan en dan rijden we de boot op. De overtocht duurt een kwartier. We blijven beiden bij onze honden in de auto. Het zekere voor het onzekere.

Na amper vijftien minuten rijden we van de boot richting paal negen. Een tip van een ingewijde Texelaar. We gaan richting het naaktstrand. Gezien de huidige temperaturen zullen we weinig mensen tegenkomen die in hun geboortepak van de natuur genieten. Althans, dat is de verwachting. En zo komt het, dat twee baasjes en vijf honden hun opwachting maken op het Texelse strand.

met je hond naar het strand 

Wandelen op het strand

 

We parkeren de auto op het parkeerterrein vlak bij het strandhuis. Een dagkaart kost hier nog geen acht euro, dus dat valt weer alleszins mee. De honden stuiteren inmiddels in de achterbak. Ze weten niet precies wat er gaat gebeuren, maar dat het leuk is, dat staat vast.

Dan gaan we onze strategie bepalen. Gaan we met groepjes honden of gaan we met één hond tegelijk. Na enig overleg besluiten we om apart met de honden te gaan wandelen. Het zijn stuk voor stuk erg enthousiaste honden. En gezien mijn vorige ervaringen aan het strand is het maar beter ook dat we apart gaan.

De vorige keer staat me nog scherp voor de geest. Mijn ene hond steeg bijna op aan een vlieger (ohh, ik ga even meehelpen met oplaten…) en mijn andere hond bood geheel ongevraagd haar diensten aan bij het graven van een kuil. Leuk, ik help wel even mee! De gravers in kwestie waren daar niet zo heel erg van gediend, getuige de verwensingen richting hond en baasjes.

Dus apart. Vijf keer met één hond richting het strand.

De hond aan de lange lijn. Want dan heb je in ieder geval nog enige controle mocht dat nodig zijn.

En het is weer genieten. Iedere keer weer. Het enthousiasme van de hond als ze uit de auto springt en weet: ik ga wat leuks doen.

Er ligt veel schuim op het strand. Pret gegarandeerd. En het is niet druk. We hebben bijna het hele strand voor ons alleen. De honden rennen over het zand en duiken de zee in. Ze hebben pret voor tien. Het grappige is, dat je dat ook echt kunt zien. Ze hebben allemaal prethoofden. Het plezier straalt er vanaf. En dat is genieten. Niet alleen voor de honden, maar zeker ook voor de baasjes!

 

De tijd vliegt om. Iedere hond gaat minstens een half uur uit aan het strand. Gaandeweg de dag wordt het wat drukker. Maar dat mag de pret niet drukken. Als alle vijf de honden een keer uit zijn geweest, bezoeken we het restaurant en laten we ons de lunch goed smaken. Zeelucht maakt hongerig, niet waar?

 

Na de lunch gaan alle honden nog een keer het strand op. Ze zijn haast nog blijer dan de eerste keer. Wat een pret, wat een genot, wat een plezier. Wij als baasjes hebben volop de tijd om weer eens even gezellig bij te kletsen en om foto’s te maken. Het is een prachtige dag. En dat het af en toe regent, mag de pret beslist niet drukken. Als de laatste hond voor de tweede keer heeft genoten aan het strand kijken we op onze horloges. Tijd om weer naar de boot te gaan. We kunnen nog net de boot van vier uur pakken richting het vasteland.

hond en strand wat neem je mee?

 

In de wachtrij voor de veerboot nemen we afscheid en we besluiten ter plekke dat we vaker dan één keer per jaar dit tochtje gaan ondernemen. Want wat was het een heerlijke dag. De honden liggen ondertussen uitgeteld te snurken in de kofferbak. Af en toe komt er een kop omhoog, maar die gaat ook even snel weer naar beneden.

Om zeven uur die avond ben ik weer thuis. Mijn auto ziet er uit als het verlengde van het strand van Texel. Overal zand en kwijl van de honden. Letterlijk overal. Thuisgekomen laat ik snel mijn honden even uit en dan mogen ze eindelijk eten. En dat laten ze zich heel goed smaken. De bakjes gaan zoals gebruikelijk weer schoon leeg.

Dan gaan ze op de bank liggen. Tevreden gesnurk vult mijn kamer. Ik ruim de rotzooi op, ga me douchen en ga dan naast de honden op de bank zitten. Om al heel snel ook in slaap te vallen. Wat een dag.

De volgende dag wordt de auto wel uitgemest. Stofzuiger er door, natte doek om de vlekken weg te poetsen. Nu gaan we samen nagenieten van een perfecte dag. Later die avond probeer ik nog om ze uit te laten. Tegen een uurtje of elf. Ik krijg geen gehoor. Ze liggen samen in dromenland. Twee tevreden meiden.

En deze tevreden meid zoekt haar bed ook op. Wat een plezier. In totaal zes uur rijden. Dat dan weer wel. Maar verder kost het niet zo veel. Een tank benzine, de overtocht van 25 euro per auto, nog geen acht euro parkeergeld en een lunch in een gezellig restaurant. Maar het plezier is onbetaalbaar.

 

Ja, Drenthe doet wat met je. Zeker weten. Maar die ene dag dat je dan aan zee kunt doorbrengen doet ook wat. En je weet wat ze zeggen. Verandering van spijs doet eten!

 

Heb  jij ook ervaringen met een dag strand en zee? Waar ga jij naar toe en wat zijn jouw favoriete plekjes? Deel het!

 

GEEN BLOG MEER VAN GONDA MISSEN? Klik hier om niets te missen en ontvang wekelijks een mail van me met de link naar de blog.


BEN JIJ AL GEABONNEERD OP ONZE LEUKE NIEUWSBLAF? Klik hier om je aan te melden  Je ziet dan als eerste de leukste acties, workshops, last minutes etc.

WIL JE NOG MEER BLOGS LEZEN? Klik dan hier

 

 

Gonda

terug naar overzicht

Volg onze nieuwsblaf!