Leuk hondengedrag

hondengedrag

Mijn hond is een gewoontedier

Iedereen met een hond kan dit beamen. Je hond is een gewoontedier. Als je op een regelmatig tijdstip thuiskomt, zit je hond op je te wachten. Ze weten precies hoe laat ze eten krijgen. En als je je trainingsjas aan doet, weten ze precies wat er gaat komen. Op zaterdag weten mijn honden dat er behendigheid komt. En als ik met mijn auto richting het zwembad rijd, weten ze precies wat er gaat komen. Ik vind dat iedere keer weer onvoorstelbaar.

Dit hondengedrag vind ik geweldig!

 

Ik wil nu eten en wel meteen

Dat kan ook af en toe zijn nadelen hebben. Als ik thuiskom van mijn werk, is het de gewoonte dat mijn honden direct hun eten krijgen. Ze staan er soms letterlijk om te springen. Maar ja, soms moet er nog dit en moet er nog dat. Dan moeten ze dus even wachten. En dat gaat dan gepaard met heel zielige blikken. Een lijdzaam wachten op de deurmat. Zodanig dat je ineens barst van het medelijden met deze lijdende wezens.

En dan smelt ik maar weer. Eerst de honden en de katten eten geven. En dan pas het andere. Was het kennelijk toch niet zo belangrijk.

 

Het ochtendritueel

Als ik ’s morgens van mijn bed kom, staan mijn honden al helemaal klaar. Honger. En in negen van de tien gevallen zijn ze ook als eerste aan de beurt. Maar ja, soms roept de natuur zullen we maar zeggen, ook in het geval van ons mensen. De koppies van mijn dames spreken dan boekdelen. Hoe durft het vrouwtje ons te vergeten…Je zou er bijna een trauma aan overhouden.

Als ik ga wandelen met de honden komt het fenomeen soms ook voorbij. Ken je dat? Een auto die plotsklaps ergens staat waar nooit eerder een auto heeft gestaan?

Of in de winter, als er sneeuw ligt. Staan er ineens allerlei vreemde figuren die er nooit eerder gestaan hebben. Hoe reageert jullie hond dan?

hondengedrag

Wandelen met mijn honden gaat als volgt:

De reacties die mijn honden geven

Bij mij gaat het als volgt.

In het begin hebben ze nog niks in de gaten. Maar er is er altijd een van de twee die ineens iets in de smiezen krijgt. Hee, hier staat iets wat er niet hoort te staan. En dat kan van alles zijn. Een sneeuwpop. Een verkeerd geparkeerde auto. Een boomstronk die net uit de tuin is gehaald. Het maakt niet uit.

Voorwaarde is, dat het iets onverwachts is dat ergens staat waar ze het niet verwachten.

Omdat ik twee honden heb, wordt dan nummer twee razendsnel op de hoogte gebracht. Aan mij de taak om de omgeving scherp in de gaten te houden, zodat ik kan inspringen op eventueel onverwachte gebeurtenissen.

Bij beide honden gaat het nekhaar meteen in sprongen omhoog. Ze worden alert, gaan mooi rechtop staan. Iedereen die bekend is met hondenshows weet, dat ik dan erg blij ben. Ze zijn prachtig. Niet dat je er ook maar iets aan hebt hoor! Dat terzijde. Maar tegelijk zet ik mezelf schrap. Want samen wegen ze 65 kilo. En ik weeg alleen 62 kilo, dus ik ben in het nadeel.

Dan volgt het behoedzaam naderen van het onbekende voorwerp. Wat het dan ook maar mag zijn. Hoewel ze allebei praatjes hebben voor tien, zijn ze nu erg op hun hoede. Wat is dat voor raars en wat doet dat daar?

Langzaam en op hun hoede wordt het rare voorwerp benaderd.

Terughoudend maar tegelijkertijd ook erg nieuwsgierig. Een beetje angstig, maar de nieuwsgierigheid wint het van de angst. Tenminste bij een van de twee. Beweegt het? Geeft het een teken van leven? Langzaam maar zeker wordt het voorwerp benaderd. Ondertussen moet ik alleen maar lachen. Geweldig, deze twee onderzoekers.

Er is er altijd een van de twee die het meeste lef toont. De ander staat op gepaste afstand af te wachten.

Er wordt uitgebreid gesnuffeld. En dan blijkt, dat het toch een onschuldig voorwerp is. Een sneeuwman. Een van de twee heeft ooit eens het lef getoond om tegen de sneeuwman aan te plassen. Wat heb ik gelachen…

gedrag van honden

 En dan komt er ineens een kudden schapen voorbij

Het wordt anders als je ineens een kudde schapen tegenkomt. In de bebouwde kom, in een stad. Niet direct het eerste waar je aan moet denken. Het was ’s morgens om kwart over zes. Ik dacht eerst dat ik me vergiste. Toen heb ik de politie maar gebeld, aangezien ik er geen herder bij zag. Die hadden eerst ook hun twijfels.

“Goh, mevrouw, was het gezellig gisteravond..”,  

maar uiteindelijk zijn ze toch wezen kijken. De gemeente Emmen heeft de gewoonte om schapen in te zetten om openbaar groen te begrazen. Een prachtig initiatief. Maar als deze schapen dan weten te ontsnappen heb je wel een probleem…

Ik ben een blokje om gelopen. Teveel onverwachte objecten op mijn vaste route. De schapen zijn gevangen en teruggebracht naar hun vaste graasplek. Daar heb ik wijselijk niet op gewacht. Teveel in het nadeel, zullen we maar zeggen.

Gelukkig is het momenteel rustig. Geen onverwachte sneeuwmannen of kuddes schapen. Hoe reageert jouw hond op onverwachte situaties?

 

Gonda

 

GEEN BLOG MEER VAN GONDA MISSEN? Klik hier om niets te missen en ontvang wekelijks een mail van me met de link naar de blog.


BEN JIJ AL GEABONNEERD OP ONZE LEUKE NIEUWSBLAF? Klik hier om je aan te melden  Je ziet dan als eerste de leukste acties, workshops, last minutes etc.

WIL JE NOG MEER BLOGS LEZEN? Klik dan hier

 

 

 

 

 

 

Gonda

terug naar overzicht

Volg onze nieuwsblaf!