Hond en kat samen

hond en kat aan elkaar laten wennen

Hond en kat

Bijna mijn hele leven heb ik al katten. Eerst één kat, toen ik voor het eerst op eigen benen ging staan. Het leven zonder dieren kon ik me toen al niet voorstellen, dus binnen een maand liep er bij mij een spinnende viervoeter rond. Ik had graag een hond gehad, maar in die situatie kon dat gewoon niet.

Inmiddels woon ik al jaren op eigen benen. Eerst met een gezin, maar je weet hoe dat gaat. De kinderen vliegen uit, gaan zelf op eigen benen staan. En mijn huwelijk ging uit als een nachtkaars.

Momenteel heb ik mijn roedel compleet. Twee honden en twee katten. Het is een heerlijke bende van ellende en ze kunnen prima met elkaar opschieten. Maar hoe doe je dat eigenlijk? Of gaat dat ook vanzelf?

 

Stap voor stap....hond en kat

Ik woon in een heerlijke omgeving. Dicht bij het bos. Het is een kwestie van de straat oversteken en we wandelen zo het bos in. Ideaal voor een hondenbezitter. Maar ook mijn katten vinden het geweldig in het bos. Ja, ze lopen los en vrij. Niet iedereen vindt dat de gewoonste zaak van de wereld en soms kan ik me dat ook goed voorstellen. Maar in mijn omgeving lopen diverse katten rond. En erg veel overlast veroorzaken ze  niet.

Helaas vormt de straat en het verkeer wel een gevaar voor de katten. Want er wordt soms onverantwoord hard gereden. En dan zie je af en toe dat katten er het slachtoffer van worden. Zo is het ook een aantal keren met mijn katten slecht afgelopen. Moet je dan wel weer een kat nemen? Ze lopen hier wel risico’s.

Maar aan de andere kant, ze hebben hier wel een fantastisch leven. Dus ja, dan komt er wel een kat bij.

En dan komt het moment, dat je je nieuwe huisgenoot gaat introduceren bij je roedel. Hoe pak je dat nu aan?

 

Geduld is een schone zaak

Het kopje zegt het al. Wees vooral heel geduldig. Want er gebeurt op dat moment heel veel. Voor je nieuwe kat, maar ook voor de dieren die op dat moment al bij je in huis wonen. Er moet letterlijk plaats gemaakt gaan worden. En dat gaat niet altijd zonder slag of stoot.

In de eerste plaats denk ik altijd na over het tijdstip van introductie. In de zomer staan bij mij altijd alle deuren open. Dat is niet handig als je een nieuwe huisgenoot wilt introduceren. Het risico van ontsnappen is levensgroot.

Bovendien werk ik fulltime in het onderwijs. De introductie zal dus altijd plaatsvinden tijdens een vakantie. En dan het liefst een vakantie die meer dan een week duurt.

Dan blijft er eigenlijk voor mij maar één periode over en dat is de kerstvakantie.

Ik heb dus in meerdere opzichten geduld. In de winter zijn hier de deuren gesloten, want het is veel te koud. Ik ben twee weken vrij, dus ideaal om iedereen aan elkaar te laten wennen.

 

Begroeting door de honden van de nieuwe bewoner

Twee jaar geleden was het weer raak. Ik vond mijn nog jonge kat dood aan de kant van de weg. Dit was de tweede keer al in relatief korte tijd. En ik besloot, dat ik geen kitten meer in huis wilde. Niet omdat het niet gezellig is, het brengt juist zoveel plezier en de gewenning gaat relatief gemakkelijk. Maar ze zijn jong, speels en onervaren. Een gemakkelijke prooi voor auto’s.

Dus ging ik de dag voor Kerst naar het Drents dierenasiel in Beilen. Met een lege kooi en zonder verwachtingen. Eerst maar eens kijken. Ik had namelijk wel een lijstje van eigenschappen waar de kat in kwestie aan moest voldoen. Niet omdat ik nou zo veeleisend ben, in tegendeel. Maar om de missie te laten slagen. Want eenmaal de keus gemaakt, blijft het dier in kwestie ook bij mij. Tot de dood ons scheidt.

Ik werd vriendelijk begroet door iemand aan de balie. Ik vertelde waarvoor ik kwam en legde meteen mijn wensenlijstje op tafel. Het liefst een beetje een stabiele kat. Hoefde geen honden gewend te zijn. Maar niet al te druk, want dat zijn mijn honden al. Geen kitten, het liefst een kat van een jaar of ouder. En er mag best een gebruiksaanwijzing bij zitten. Want ik heb al 38 jaar katten.

Ik werd meegenomen naar een ruimte waar een aantal katten bij elkaar zaten. En daar zag ik een kat, rustig in alle drukte. Die haar eigen gang ging. Ruim een jaar en al langere tijd in het asiel. Ze bleef rustig liggen waar anderen door de ruimte renden. En ik besloot: jij mag met mij mee.

Dus ging ik op kerstavond naar huis met een nieuwe bewoner. Dat zou een speciale Kerst gaan worden. Thuisgekomen zette ik de mand met Yimba er in op de tafel. De honden waren erg nieuwsgierig. Nieuwe geurtjes, nieuwe geluiden. Ze verdrongen elkaar bij de tafel. In de mand bleef het rustig. Yimba was niet echt onder de indruk of ze toonde het niet.

Ze verhuisde van de kattenmand naar de grootste bench die ik in huis had. Op de grond, met de kattenmand er in, zodat ze een schuilplekje had als het haar allemaal te veel zou worden. Een veilig plekje, er kon haar niks gebeuren. En mijn honden konden kijken en snuffelen.

honden en katten samen

Wennen aan elkaar

Deze situatie duurde een dag. Na verloop van tijd werd duidelijk dat ik goed gekozen had. Een meer dan stabiele kat, niet snel onder de indruk van twee wat grotere en enthousiaste honden. Ze liep in de bench rond alsof ze al tijden bij mij in huis was. En de honden waren inmiddels gewend aan haar geur en lagen niet meer de hele dag rond de bench. Tijd voor stap twee. Een tweede bench in de kamer, waar één van mijn honden in ging. En toen ging de deur van de kattenbench open. Mijn oudste hond is het rustigst dus die mocht los in huis.

En de ontmoeting ging goed. Dank zij de rust van de beide hoofdrolspeelsters. Het werd dus tijd om ook de meest enthousiaste van het stel honden kennis te laten maken. En binnen een dag bleek dat iedereen redelijk aan elkaar kon wennen. Natuurlijk werd er geblazen door de nieuwe bewoner. Maar mijn honden zijn katten gewend, dus die trokken zich daar niet zoveel van aan. En gingen uiteindelijk hun eigen gang.

 

Steeds een beetje beter

Ging het dan allemaal zonder slag of stoot? Nee natuurlijk niet. Maar omdat ik twee weken de tijd had om iedereen aan elkaar te laten wennen, ging alles in alle rust. Natuurlijk werd er af en toe een snauw uitgedeeld. Ook door de andere kat in huis. En natuurlijk ging er een hond achter de nieuwe bewoner aan, gewoon omdat het kon. Gelukkig kon ik steeds de boel bijsturen en ging het steeds een beetje beter.

 

Mijn honden leven met katten alsof het de gewoonste zaak van de wereld is

Inmiddels zijn we bijna twee jaar verder. Mijn roedel is nog steeds compleet. Twee honden en twee katten. En ze kunnen allemaal geweldig met elkaar. Ze slapen samen, eten samen. De katten geven kopjes aan de honden en de honden respecteren de katten. Yimba gaat ’s avonds mee als ik de honden voor de nacht nog een keer uitlaat. De honden beschermen haar als er een andere hond voorbij komt. Het is prachtig om te zien. Twee zo verschillende diersoorten, die leven in volledige harmonie. Ze accepteren elkaar en zoeken elkaar op. Mijn roedel is voorlopig compleet en ik hoop echt dat dit nog heel lang zo mag zijn.

 

Vreemde katten

Betekent dat nu ook dat mijn honden alle katten accepteren? Nou, nee dus. Vreemde katten kunnen rekenen op hun onverdeelde aandacht. En het wordt pas leuk als de katten wegrennen. Nee, vreemde katten moeten ze niet. Maar de katten in hun eigen roedel, daar gaan ze voor door het vuur.

 

Herken je jezelf in dit verhaal? Hoe pak jij de introductie van een nieuw gezinslid aan?

GEEN BLOG MEER VAN GONDA MISSEN? Klik hier om niets te missen en ontvang wekelijks een mail van me met de link naar de blog.


BEN JIJ AL GEABONNEERD OP ONZE LEUKE NIEUWSBLAF? Klik hier om je aan te melden  Je ziet dan als eerste de leukste acties, workshops, last minutes etc.

WIL JE NOG MEER BLOGS LEZEN? Klik dan hier

Gonda

terug naar overzicht

Volg onze nieuwsblaf!