Zwemles

De meeste lezers met kleine kinderen weten precies wat dit ene woord inhoud. Zwemles. Op de meest onvoordelige tijden zorgen dat je op tijd in het zwembad bent. Met een beetje geluk in een binnenbad maar als je pech hebt in een buitenbad.

Vroeg in de ochtend of ergens wanneer de rest van Nederland zit te eten.  In het gezelschap van je kroost. Opgetogen of juist niet. Onwillig, want zwemles is vooral niet leuk.

Voor de meeste ouders is het dan ook een mijlpaal als het zwemdiploma is gehaald. Je kind is trots op wat het heeft bereikt. Jij als moeder of vader bent vooral blij omdat je van dat gereis af bent. Het is af en toe dan ook een gedoe. Wat doe je met je andere kinderen, die of al kunnen zwemmen of die nog veel te jong zijn?

Neem je ze mee, of zorg je voor een betrouwbare oppas? Ik weet zeker dat in de meeste huishoudens om meerdere redenen de vlag uit gaat als ook het laatste kind is geslaagd voor zijn of haar zwemdiploma. Dag zwemlessen, hallo relatieve herwonnen vrijheid. Gewoon op tijd kunnen eten, of nog even wat langer in bed kunnen liggen.

Mijn kinderen zijn inmiddels de leeftijd van de verplichte zwemlessen allang voorbij. Alle drie ruim in de twintig. Ook bij mij ging in die tijd de vlag feestelijk in top. Ook omdat mijn kinderen de zwemlessen niet altijd ervaarden als onverdeeld feestje. Sterker nog, meestal hadden ze er vooral geen zin aan. Jij als ouder weet dat het gewoon een onderdeel van de opvoeding is. Nederland met zijn vele meren en plassen. Een zwemdiploma is hier domweg onmisbaar.

En toch sta ik iedere dinsdagmiddag op tijd. Want ik moet naar zwemles. Om half zeven moet ik in het zwembad zijn. En dat betekent om kwart voor zes in de auto zitten. Tel uit je winst. Wanneer gaan we eten? En eet je al voor de zwempartij betekent dat , dat je bij terugkomst geconfronteerd wordt met een overvol aanrecht. Waar is het bij mij misgegaan zeg je?

Nou, een van mijn honden zit op zwemles. Ik zie een aantal wenkbrauwen langzaam omhoog gaan. Ja, je leest het goed. Iedere week ga ik met Fanny naar zwemles in een speciaal hondenzwembad. Met een gekwalificeerde instructeur.

In water zonder chloor, maar wel lekker warm. Daar krijgt ze een half uur lang de tijd om zich in het water uit te leven. Want mijn hondje is stapelgek op water en zwemmen. Ze weet het ook. Op dinsdag in de auto, richting het zwembad. Als we er bijna zijn, begint ze al te reageren. En in het bad is ze niet meer te houden. Het is zo mooi om te zien hoe een dier kan genieten.

Inmiddels is het niet alleen maar meer zwemmen. Maar ook zwemmen met de jetstream aan. Goed voor de conditie. En we zijn begonnen met een stukje reddend zwemmen. Er moet een dummy uit het water worden gered. Of de instructeur moet worden gered.

Inmiddels draait ze er de poot niet meer voor om. En we genieten. Fanny, Eric, de instructeur, en ik ook. Gelukkig is hier een hondenzwembad in de buurt. Maar ook zwemt ze in gewoon natuurwater. Een sloot, het liefst vol modder. Of een plas. En dan is het toppunt natuurlijk als het vrouwtje ook in het water komt. Ik ben geen liefhebber van water, in welke vorm dan ook. Maar ja, voor je hond heb je veel over.

Zwem je ook wel met je hond, of is je hond ook een waterrat? Deel je ervaringen!

 

GEEN BLOG MEER VAN GONDA MISSEN? Klik hier om niets te missen en ontvang wekelijks een mail van me met de link naar de blog.


BEN JIJ AL GEABONNEERD OP ONZE LEUKE NIEUWSBLAF? Klik hier om je aan te melden  Je ziet dan als eerste de leukste acties, workshops, last minutes etc.

WIL JE NOG MEER BLOGS LEZEN? Klik dan hier

 

 

Gonda

terug naar overzicht

Volg onze nieuwsblaf!