Wie lijkt er nu op wie?

Een van de dingen die ik graag doe is ergens gaan zitten en mensen kijken. Gewoon op een bankje in het centrum van de stad. Of, als het weer het toelaat, op een terrasje. Onder het genot van een kopje koffie of thee kijken wat er zoal voorbij komt. Ik heb er niet altijd de tijd voor, maar af en toe lukt het toch.

Mijn honden laat ik dan thuis. Ze gaan graag overal mee naar toe, maar ze zijn per definitie niet geschikt om een uur op een terras te gaan liggen. Nieuwsgierig als ze zijn willen ze overal naar toe en alles onderzoeken. En dat is nu eenmaal niet handig op een drukke plek als het stadscentrum.

Vandaag heb ik geluk. Er staat een waterig zonnetje aan de redelijk blauwe lucht. Hier en daar een klein wolkje maar niets om je zorgen over te maken. Ik pak mijn fiets en rijd naar mijn favoriete terras. Het is druk, de mensen verwelkomen het voorjaar.

Aangekomen zie ik een prachtig plekje en gauw ga ik zitten. Ik bestel een grote kop koffie en de pret kan beginnen. Na een paar minuten zie ik iemand met zijn hond. Grote stappen voorwaarts, zijn hond kan hem amper bijbenen. Het is een druk stel, zo te zien. Van de andere kant naderen twee jonge meiden met een dartel hondje.

Zo te zien hebben ze dikke pret samen. Het gegiebel gaat al voor ze aan de straat in. Meneer marcheert door, langs de meiden. Zijn hond gaat in hetzelfde tempo door. Even later komen er twee mensen aan met een nog jonge pup. Nieuwsgierig wordt alles bekeken en besnuffeld. Ze laten het diertje alle ruimte om te ontdekken.beige hondenkop

Langzaam komen ze mijn kant op. Staartje omhoog, een heldere en nieuwsgierige blik in de oogjes. Een prachtig gezicht. Het stel geniet zichtbaar van hun nieuwste familielid en omgekeerd geldt precies hetzelfde.

Een andere mevrouw met hond komt in mijn gezichtsveld. Zo te zien druk in gesprek met haar viervoeter. De hond in kwestie doet net of hij zijn begeleider niet ziet en doet verwoede pogingen om bij een boom te komen. Het vrouwtje wordt zonder pardon meegesleept. Stiekem moet ik lachen om dit tweetal.

Nadat de boom uitgebreid besnuffeld is kan het stel weer verder. Op naar de volgende snuffelplek. Ik hoor nog net hoe ze aan haar hond vraagt of hij alsjeblieft niet zo wil trekken want dan is hij heel braaf. 

En dan zie ik ze. Een oude mevrouw achter een rollator. Moeizaam loopt ze over straat. Haar hondje loopt keurig naast haar. Aan de lijn, maar de lijn hangt voortdurend slap. Haar hondje past zijn tempo aan. Stapje voor stapje.

Van verre al zie je het vertrouwen en de liefde die deze twee delen. Wat een prachtig gezicht. Even later zit ze naast me op het terras.  Ze bestelt een kop thee en voor haar hondje een bakje water en een koekje. Het beestje gaat aan haar voeten liggen, het hoofd op haar schoenen. En ik hoop maar één ding. Dat deze twee nog maar heel lang van elkaar mogen genieten.

Herken je dit of lijk je zelf erg op je hond? Ik ben erg benieuwd!

 

GEEN BLOG MEER VAN GONDA MISSEN? Klik hier om niets te missen en ontvang wekelijks een mail van me met de link naar de blog.


BEN JIJ AL GEABONNEERD OP ONZE LEUKE NIEUWSBLAF? Klik hier om je aan te melden  Je ziet dan als eerste de leukste acties, workshops, last minutes etc.

WIL JE NOG MEER BLOGS LEZEN? Klik dan hier

 

 

terug naar overzicht

Volg onze nieuwsblaf!