Van sterallures naar een schooiertje

Luna is een klein hondje die regelmatig bij ons logeert.
Bepakt wordt ze elke logeerpartij afgeleverd.
Mandje,rose riempje,speciale brokjes....tja,ze lust niet veel en weigert brokjes die niet aan de eisen van het madammeke voldoet.

Met een lijst van eisen en wat Luna prefereert verlaten de eigenaren Luna met pijn in hun hart.
Uitgebreid wordt er afscheid genomen en nog net niet in huilen uit barstend verlaten ze het pand.
De eerste momenten is Luna altijd een tikkeltje verward....

Maar dat duurt niet lang!
Springt in de bak met hondenbotten,sleept de goorste botten mee haar mooie,rose mandje in waar ze urenlang heerlijk op ligt te knagen.

De dagelijkse wandelingen mondden regelmatig uit in modderbaden waarin Luna zich vol overgave doorheen rolt.
Ze ontpopt zich tot een ware "konijnenjager".       Luna de oppashond

Met gierende stembanden rent ze dwars door struiken,stekelbosjes en modderplassen,op zoek naar dat konijn waarvan ze heel zeker is dat hij ergens moet zijn.
Elke hond die we tegen komen gaat ze vol vertrouwen naar toe en als het haar niet zint,laat ze het overduidelijk weten.

Regelmatig maak ik mee dat zelfs de grootst,stoerste hond 3x moet slikken omdat hij Luna in het vizier krijgt en voorzichtig probeert om haar te ontwijken.
Kortom,het is een groot plezier om Luna elke logeerpartij te zien ontpoppen van een hondje met sterallures naar een schooiertje.

Dit gaat door tot de eigenaren weer terug zijn van vakantie en met gierende banden Luna komen ophalen.
Wat hebben ze haar gemist en heeft ze wel gegeten?
Is het goed gegaan?
Heb je haar los gelaten?
In het grote bos waar "die"grote honden lopen?!

Probeer uit te leggen dat het prima is gegaan en vraag beleefd naar hun vakantie.
Het is tegen dovenmans oren.
Ze gaan helemaal op in hun divaatje die nog een verwoedde poging doet om nog een bot mee te jatten voor thuis.
Sorry,Luna,gaat niet gebeuren.
Zo'n smerig bot...bah

"Weet je wat ze leuk vindt?",vraagt de eigenaresse aan mij.
Ik antwoord beleefd dat ik geen flauw idee heb.
"Een liedje zingen!", dat vindt ze geweldig
Vol overgave begint het vrouwtje een serenade aan Luna.
Het gaat hard en met een lange uithaal eindigd het "liefdes liedje"voor haar aller liefste hondje.

Om de uitdrukking van Luna kan ik niet anders doen dan in schateren uit barsten.
Als ze toch eens kon praten,onbeschrijfelijk.

Het is tijd om te vertrekken...
Luna weigert dienst en wil absoluut niet weg.
Met de belofte dat ze snel weer mag komen logeren,vertrekt Luna schorvoetend.
Tot de volgende keer....mag je weer even een "echte"hond zijn........
 
Michelle Carton, gastblogger van Van Maanen Vakantiehuizen
terug naar overzicht

Volg onze nieuwsblaf!