Over spreekbeurten en huisdieren

Het is weer tijd voor de spreekbeurten op school. En wat is er dan leuker dan je spreekbeurt te houden over je favoriete huisdier. Door de jaren heen heb ik al heel wat dieren in de klas gehad. De honden voeren de boventoon. Kleine hondjes, grote honden, jonge honden en oude bedaarde exemplaren.

De puppy’s  die natuurlijk de hele klas op stelten zetten. Onderzoekend als ze zijn, nieuwsgierig naar alle nieuwe geurtjes en handen die ze zo graag even aaien. Niet alleen goed voor de leerling in kwestie, maar ook zo goed voor de pup.

Ik heb een kip gehad, die ontsnapte uit de doos en natuurlijk de vaste vloerbedekking moest voorzien van wat uitwerpselen. Konijnen en dwerghamsters. Paarden en pony’s, uiteraard niet in de klas maar op het schoolplein. Er zijn grenzen… Maar nu was het kennelijk tijd voor een nieuwe uitdaging. “Juf, mag ik mijn huisdier ook hond en kat liggend bijelkaarmeenemen?” Natuurlijk mag dat. Dom, heel dom. Je dient namelijk tegenwoordig eerst eens te informeren wat dat huisdier in kwestie dan is.

Goed, het gezicht van de leerling in kwestie sprak boekdelen, maar ik had toegestemd. En zo kon het zo zijn dat er op een goede dag een grote bak de klas in kwam. Met daarin op het eerste oog een mooie handdoek. Maar als je beter keek, zag je een slang. Een echte koningspython. In mijn klas. Oké en ojee. De helft van de klas zat als versteend te kijken, de andere helft kon niet wachten tot de slang in kwestie ook daadwerkelijk uit de bak op de arm verscheen.

Het was een prachtige spreekbeurt. Echt, we hebben heel veel geleerd. De leerlingen mochten het beest aanraken en aaien. Niet dat iedereen daar nu om stond te springen, dat dan weer niet. Maar er waren een aantal leerlingen die toch hun angst overwonnen. Het merendeel jongens. De meiden stonden op een kluitje ergens achter in het lokaal peentjes te zweten. Die vonden het allemaal maar helemaal niks.

En toen kwam de python mijn kant op. “Goh, juf, wil je hem ook even vasthouden?” Tja, en daar stond ik dan. Ik heb er twee seconden over nagedacht en toen toegestemd. Eerlijk is eerlijk, ik had de onverdeelde aandacht van de complete klas. De wens van iedere leerkracht. Even later zat ik met een koningspython in mijn armen. En eerlijk is eerlijk, wat was dat gaaf. De helft van de klas verklaarde me voor compleet gestoord en bij de andere helft kan ik vanaf dit moment wel een potje breken.

Spreekbeurten? Altijd leuk. Maar het loont de moeite om even door te vragen…

Heb je ook ervaring met bijzondere huisdieren?

 

GEEN BLOG MEER VAN GONDA MISSEN? Klik hier om niets te missen en ontvang wekelijks een mail van me met de link naar de blog.


BEN JIJ AL GEABONNEERD OP ONZE LEUKE NIEUWSBLAF? Klik hier om je aan te melden  Je ziet dan als eerste de leukste acties, workshops, last minutes etc.

WIL JE NOG MEER BLOGS LEZEN? Klik dan hier

 

 

Gonda

terug naar overzicht

Volg onze nieuwsblaf!