Onverwacht bezoek

Vreemden worden dringend geadviseerd niet zomaar binnen te komen

 

Ik heb twee bordjes buiten aan de muur hangen. Gewoon om te waarschuwen dat hier twee honden wonen. De tekst aan de achterkant van het huis luidt: 'Vreemden worden dringend geadviseerd niet zomaar binnen te komen' De tekst aan de voorkant van het huis luidt: 'Lief hondje? De kans is groot dat je je vergist'onverwacht bezoek in de tuin

Hoe duidelijk wil je het hebben. Twee foto’s van mijn honden sieren de bordjes.

Het bordje achter is prima vanaf de straat te bewonderen. Iedereen kan dus gewaarschuwd zijn. Het bordje voor hangt aan het hek. Iedereen die dat hek opent, staat met zijn of haar neus voor dat bordje. Het is dus bijna niet mogelijk dat je niet gewaarschuwd bent voordat je het hek opent. Bijna. Kennelijk niet helemaal.

 

Mijn honden vinden alle bezoek heel erg lief

Iedereen die mijn honden een beetje kent, weet dat het twee schatten zijn. Maar ze kunnen nogal onstuimig en wild reageren. Ze vinden nu eenmaal iedereen die op bezoek komt heel erg lief. Omgekeerd is dat niet altijd het geval, getuige het volgende verhaal.

Op een zonnige zomerdag staan bij mij alle deuren en ramen open. De honden liggen in de tuin, of slapen op de bank. Net waar ze op dat moment zin aan hebben. Ik ben boven aan het rommelen. Bedden moeten opgemaakt, was moet opgehangen worden. Kortom, alles is vredig en goed.

Tot op een goed moment een hels kabaal klinkt uit de achtertuin. Ik ben op dat moment bezig aan de voorkant van het huis, dus in eerste instantie valt me dat niet zo op. Maar uiteindelijk bereikt het lawaai ook mijn oren, dus ga ik kijken wat daar in hemelsnaam aan de hand is. Ik verwacht geen bezoek, dus wat is dit?

 

Er staat onverwacht bezoek in mijn achtertuin

Als ik uit het slaapkamerraam naar buiten kijk zie ik ogenblikkelijk wat er aan schort. Er staan twee keurig geklede mannen binnen het hek. Mijn twee honden staan er hevig kwispelend voor. De uitdrukking op het gezicht van deze twee heren spreekt boekdelen. Die vinden dit niet fijn. Dit  in tegenstelling tot mijn dames, die hebben de tijd van hun leven.

Ik besluit om naar beneden te gaan en het verhaal maar eens aan te horen. Wie zijn jullie en wat komen jullie doen?

 

Wie zijn jullie en wat komen jullie doen

Het blijken twee heren te zijn die een verkooppraatje willen houden. Nou ben ik redelijk allergisch voor verkooppraatjes. Ik houd daar niet van. Ik bepaal graag zelf wat ik wil en van wie ik dat wil. Noem mij eigenwijs, het maakt me niet uit.

Tot mijn verbazing beginnen de heren, ondanks de wild springende en woest blaffende honden, meteen met hun vast vooraf ingestudeerde gesprek. Ondertussen is van hun keurige broek en overhemd niet zo heel veel meer over. Druppels kwijl en vegen van hondenpoten zijn overal.

Ik zeg niks, ik maan mijn honden ook niet tot kalmte. Zoek het even uit. Als de heren klaar zijn, wijs ik naar het bordje. “Vreemden worden dringend verzocht niet zomaar binnen te komen.” Of de heren dat gelezen hebben? Nou, nee niet echt. Dat is dus niet echt handig van jullie.

 

Inmiddels is de sfeer iets minder vriendelijk

Inmiddels staan de mannen in een hoek van de tuin, dicht bij het hek. Dat dan weer wel. Ze kunnen geen kant meer op. Of ik mijn honden wel even weg wil doen, dat praat wat makkelijker. Nou, nee dus. Inmiddels is de sfeer wat minder vriendelijk. Ze hebben er zichtbaar genoeg van. Mijn honden nog niet.

Ik bedwing de neiging om ze te bevrijden uit hun benarde positie. Weer verschijnen er wat vlekken op hun kleding. Ze dreigen met een schadeclaim. Ik weet niet wat ik hoor. Hoezo schadeclaim? “Jullie hebben zelf besloten om dit hek open te maken, ondanks de duidelijke waarschuwing. Ik vind het sowieso ongelooflijk brutaal om via de achterkant zomaar binnen te komen. Ik ken jullie niet en heb jullie niet uitgenodigd.”

Er volgen wat lelijke woorden die ik hier niet zal herhalen. Dat is voor mij de druppel. Ik wijs ze nog even op de kleine lettertjes. “Betreden op eigen risico.” Dus hoezo schadeclaim.

 

De uitgang vinden jullie zelf wel

Tot slot laat ik de mannen met de honden alleen in de achtertuin. Jullie hebben de ingang gevonden. De uitgang is dezelfde kant op. Graag de deur achter jullie sluiten. Nog een prettige dag, heren.

Ik draai me om en loop het huis weer in. Het blijft nog even onrustig, maar uiteindelijk weten ze heelhuids maar wel heel vies het hek aan de buitenkant weer te sluiten. En ik sta boven een en ander te bekijken, want je weet maar nooit.

Mijn dames zullen niet snel aanvallen. Echt niet. Daar was de sfeer ook niet naar. Ze zijn gewoon altijd heel blij als er visite komt.  Maar dat wisten deze heren niet. Ik hoop dat ze de volgende keer wel het bordje lezen. En er ook naar handelen. Scheelt een hoop narigheid. En viezigheid. En mijn honden? Die hebben heerlijk liggen slapen. Moe van de visite…

 

Herken je dit? Ondanks een waarschuwing toch zomaar binnenkomen?

GEEN BLOG MEER VAN GONDA MISSEN? Klik hier om niets te missen en ontvang wekelijks een mail van me met de link naar de blog.


BEN JIJ AL GEABONNEERD OP ONZE LEUKE NIEUWSBLAF? Klik hier om je aan te melden  Je ziet dan als eerste de leukste acties, workshops, last minutes etc.

WIL JE NOG MEER BLOGS LEZEN? Klik dan hier

 

Gonda

Gonda

terug naar overzicht

Volg onze nieuwsblaf!