Honden in Washington

Jawel, je leest het goed. Ik ben, samen met mijn zoon, naar Washington DC in Amerika geweest op vakantie. Niet dat Van Maanen niet bevalt hoor, maar heel soms wil je iets meer van de wereld zien niet waar?

We hebben lang gespaard voor deze reis. Zes jaar geleden zijn we naar New York geweest en eerlijk gezegd, die reis deed naar meer verlangen. Maar hoe je het ook wendt of keert, je moet sparen voor zo’n vakantie. Zes jaar lang, om precies te zijn.                                     hond liggend op een trap

 

Een goed onderkomen voor de honden

Natuurlijk moesten eerst onze honden een goed onderkomen hebben tijdens ons verblijf in Amerika. Daar staat en valt bij mij een vakantie bij. Dat was dus het eerste dat ik ging regelen, nog voor dat we de vakantie gingen boeken.

Gelukkig vond ik binnen mijn kennissenkring een prachtig boxerhotel, waar de meiden een week lang heerlijk verwend zouden worden. Compleet met zwembad, heerlijke grasvelden waar ze los rond konden lopen, dus ze zouden het heel erg goed hebben. Toen was de weg vrij om onze reis te gaan boeken.

Niet langer dan een week van huis, dat is voor mij echt wel het uiterste. Ondanks dat ik zes weken vrij heb in de zomer, wil ik toch echt niet langer dan een week zonder mijn honden zijn. Ze zijn mijn leven, ik kan eigenlijk geen dag zonder ze. Volgens mij herken je dat ook wel, lieve lezers. En hoewel ik de eigenaar van het boxerhotel compleet vertrouw, er is geen betere plaats dan thuis niet waar?

 

Groen Washington DC

Na een vlekkeloze reis kwamen we in Washington DC aan. Wat opviel was het groen, de bomen en de open plekken, gevuld met gras. Zo anders dan zes jaar geleden in New York. Beton, asfalt en gebouwen.

Hier zag je steeds weer groen tussen de bebouwing. En honden, heel veel honden.

Klein van formaat, dat dan weer wel. Maar zonder uitzondering honden die prima luisterden. Je zag geen hond die trok aan de lijn, geen hond die uitviel naar andere honden.

Vroeg in de ochtend werden de honden uitgelaten op de stroken groen die overal voorhanden waren. Ze letten totaal niet op het verkeer dat om hen heen raasde. Volkomen op hun gemak snuffelden ze rond en deden hun behoefte. En dat werd dan weer netjes opgeraapt, in een zakje gedaan en gedumpt in één van de talloze afvalbakken langs de straat.

Kom er bij ons eens om. Natuurlijk zijn er heel veel hondeneigenaren die de uitwerpselen van hun hond of honden netjes opruimen. Maar bij mij in de wijk struikel je letterlijk over de hondendrollen. Echt, soms te vies om bij stil te staan. Daar in Washington, toch een redelijke wereldstad, zag je geen enkele hondendrol. Het kan dus wel!

 

Contact met hondeneigenaren in Amerika

Op een ochtend was ik op tijd wakker en ben uit bed gegaan. Mijn zoon lag nog lekker te slapen, die had kennelijk geen jetlag. Gelukkig was het stralend weer, de zon scheen heerlijk en aan terrassen geen gebrek in zo’n grote stad. Tot mijn verbazing bleek dat honden niet toegestaan waren in de meeste restaurants, maar dat heel veel restaurants wel op hun terrassen een waterbakje hadden. Zodat hondenbezitters wel op het terras konden zitten en hun viervoeter wat te drinken had.

Ik ben gaan zitten en in no time had ik aanspraak. De mensen daar zijn best heel open, wat natuurlijk heel leuk is. Jammer genoeg gingen de meeste hondenbezitters mijn zitplaats voorbij. De volgende dag besloot ik de zaken anders aan te pakken en koos ik mijn zitplaats bij een grasveld. En het duurde maar even, toen kwam het eerste baasje met zijn hond voorbij. Gelukkig was hij in voor een praatje. Ik was erg nieuwsgierig naar de situatie en leefomstandigheden van de hond in zo’n grote plaats als Washington. Iets wat je normaal gesproken niet verbindt met zo veel honden.

Paul en ik hadden een heerlijk gesprek. In het begin was het even aftasten natuurlijk, zo’n rare toerist die ook nog eens van die moeilijke vragen had. Maar toen het duidelijk werd waarom ik juist deze vragen stelde, was hij meer dan bereid om antwoord te geven. Ik vertelde hem dat ik twee honden had, twee boxers. En hoe ik woonde, wat ik allemaal met mijn honden deed. Gelukkig kan ik mij goed redden in het Engels.

Hij vertelde over zijn omstandigheden. Hij woonde in een appartement, werkte, maar kon desondanks voor zijn hondje zorgen. Hij vond het heerlijk in DC, juist omdat er zoveel groen voorhanden was. Hij was erg jaloers op mij, want bos, losloopgebied en water waren hier dus niet voorhanden. Toch had het hondje het erg naar zijn zin. En die indruk maakte hij ook op mij. Chief, een boomer. Vrolijk, open en erg sociaal.

De volgende anderhalf uur heb ik me totaal niet verveeld. Steeds weer kwamen er hondeneigenaren langs met hun kleine hondjes. Ze namen alle tijd voor hun viervoeters. Steeds weer werden de uitwerpselen keurig opgeruimd.

Ik heb veel contact gehad met mensen uit Washington. Gewoon, door ergens te gaan zitten en het gesprek aan te gaan. Natuurlijk woon ik gewoon ideaal, pal aan een losloopgebied, bij het bos. Ik ben gek genoeg om drie keer per week dingen met mijn honden te ondernemen. Waterwerken, gehoorzaamheid en behendigheid. Iets waar ze in Washington alleen maar van kunnen dromen.

Maar toch waren het stuk voor stuk heel tevreden en sociale honden. Ze weten immers niet wat ze missen. En ze hebben allemaal wat het allerbelangrijkste is: een liefhebbende baas die ze uitlaat en er zoveel mogelijk voor ze is.

 

Vooroordelen hoeven niet waar te zijn

Zo zie je maar. Vooroordelen hoeven niet altijd waar te zijn. Toegegeven, ik had mijn honden niet graag meegenomen naar Washington. Enthousiast en gewend aan vrijheid waren ze stokongelukkig geworden. Maar het leven in een grote stad hoeft voor een hond echt geen straf te zijn!

 

Herken jij dit en woon je ook in een (grote) stad? Hoe ga jij met je honden om? Deel het!

GEEN BLOG MEER VAN GONDA MISSEN? Klik hier om niets te missen en ontvang wekelijks een mail van me met de link naar de blog.


BEN JIJ AL GEABONNEERD OP ONZE LEUKE NIEUWSBLAF? Klik hier om je aan te melden  Je ziet dan als eerste de leukste acties, workshops, last minutes etc.

WIL JE NOG MEER BLOGS LEZEN? Klik dan hier

 

Gonda

 

 

 

Gonda

terug naar overzicht

Volg onze nieuwsblaf!