Hamstereeeennnnnnnn!!

Mam, mag ik een hamster?  hond op bed

Toen mijn kinderen nog klein waren wilden ze altijd een klein huisdier. Hamsters waren absoluut favoriet. Klein van stuk, makkelijk tam te maken en veel plezier. We hadden dus altijd wel een hamster in huis lopen. Met katten is dat niet altijd een handige combinatie. Want een kat is een roofdier en een hamster…juist. Een prooidier.

 

Hamster en hamsterballen

Onze hamsters liepen daarom ook altijd vrij in een hamsterbal door de kamer. Veilig opgesloten in hun eigen kooi konden ze gaan en staan waar ze maar wilden. Succes verzekerd. We vonden de hamsterballen te pas en te onpas overal terug. Gelukkig meestal met een hamster er in. Soms ook niet, dat waren momenten van heel veel stress. Waar is de kat…

 

De laatste hamster

Nu zijn mijn kinderen groot en het stadium van hamsters lang voorbij. De laatste hamster dateert dan ook alweer van een flink aantal jaren geleden. Maar de gebeurtenissen zijn nog steeds vers.

Ik herinner me de keer dat de laatste hamster dartel en wel door de kamer banjerde. In de hamsterbal. Veilig, zou je zeggen.

 

Hond en hamster?

Maar ja, er liep ook een jonge hond door dezelfde kamer. Hoe leuk is het dan om achter de hamster aan te gaan. En het liefst de hamsterbal nog een lel te verkopen ook. Bal, inclusief hamster, met een noodgang door de kamer.

Ik zie nog dat arme beest bijna vastgeplakt aan de bal rondgaan door de kamer. Geen succes. Voor de hamster dan. Hondlief had de tijd van zijn leven. Vanaf dat moment gingen ze gescheiden. Als de hamster door de kamer liep, had de hond benchrust. Zo zorgde ik voor geluk voor alle beesten.

 

Afscheid van de hamster

Afijn, de hamster ging dood. Na een jaar of twee. We dachten nog dat hij in winterslaap was, maar na een bezoek aan de dierenarts wisten we dat hij echt dood was. Mijn dochter was in tranen, ondanks haar leeftijd. Hij had een leuke leeftijd bereikt. Ik was al nooit fan van hamsters. De keren dat ik dat beest op mijn hand wilde houden en hij mij doodleuk keihard in mijn vingers beet…ik had er niks mee.

 

Een waardige begrafenis

Maar goed, de hamster moest maar begraven worden in de tuin. We hebben samen een mooi plekje uitgezocht. Onder een struik, daar moest het zijn. Gelukkig was het zomer, dus we hadden geen moeite om een gat te graven. Na een simpele maar emotionele plechtigheid was het zover.

De hamster ging in het gat en samen gooiden we zijn graf dicht. Een waxinelicht markeerde zijn graf.

Het leven hernam al snel zijn gewone gang. Geen ballen meer die door de kamer gingen. De hamster kreeg een plekje in onze gedachten. Het was goed.

 

Het zal toch niet?

Tot het moment dat ik een van mijn honden zag graven in de tuin. Op een bekend plekje. Het zal toch niet…jawel. Na enig graafwerk zag ik mijn hond met de restanten van de hamster. Goddank was mijn dochter niet in de buurt. Na een korte achtervolging heb ik de restanten van wat eens een hamster was in een doosje gedaan. Mijn hond was niet blij. Ik wel. Hamsterlief, of wat er van over was, is afgevoerd in de kliko. Een roemloos eind. Maar altijd nog beter dan eindigen in een hondenmaag…

 

Heb jij ook ervaring met dit soort zaken? Ik zou graag je oplossing weten…

GEEN BLOG MEER VAN GONDA MISSEN? Klik hier om niets te missen en ontvang wekelijks een mail van me met de link naar de blog.


BEN JIJ AL GEABONNEERD OP ONZE LEUKE NIEUWSBLAF? Klik hier om je aan te melden  Je ziet dan als eerste de leukste acties, workshops, last minutes etc.

WIL JE NOG MEER BLOGS LEZEN? Klik dan hier

 

Gonda

Gonda

terug naar overzicht

Volg onze nieuwsblaf!