Goh, dat doet hij anders nooit!

Deze kreet herken je vast en zeker

Herken je deze kreet? Vast en zeker. Heb je deze zin zelf ook al eens gebruikt? Iedere hondenbezitter zal zich er vast en zeker wel een keer aan bezondigd hebben. “Goh, dat doet hij anders nooit!”bordeauxdog

Ik  moet heel eerlijk bekennen, dat ik ook wel eens stomverbaasd heb gestaan van het gedrag van één van mijn heerlijke honden. Als je dagelijks in een losloopgebied vertoeft ontkom je er ook bijna niet aan. En eerlijk is eerlijk, het waren ook stuk voor stuk idiote belevenissen.

 

Fanny apporteert een complete politieauto

Die keer, dat Fanny een complete politieauto apporteert. De heren agenten zijn aan het patrouilleren in het bos, op zoek naar jongeren die voortijdig vuurwerk afsteken. Als  de mannen uitstappen is het heel gezellig. Fanny geniet van alle aandacht. Na een poosje praten stappen de mannen weer in de auto. Ik klik voor de zekerheid mijn hond even aan de riem en we gaan allemaal een kant op. Na een  poosje laat ik Fanny weer los.

Die spurt meteen een kant op, die ik niet in gedachten had. Binnen de kortste keren is ze spoorloos. Na een paar minuten roepen en fluiten zie ik vanuit mijn ooghoek een agent van politie lopen, met in zijn kielzog een wel heel bekende hond. Opgebracht door de politie, het moet niet gekker worden… En ja hoor…”Goh, dat doet ze anders nooit!” Grijnzend, dat dan weer wel. Ze was achter de auto aan gelopen, omdat het toch wel heel gezellig was geweest. Gelukkig is het allemaal goed afgelopen.

 

Er komt een wandelaar aan met in zijn hand een lege hondenriem

Nu is dit een redelijk onschuldig voorval. Zonder ongelukken, zonder schade. Maar als je iedere dag in het bos loopt, kom je gegarandeerd ook andere dingen tegen.

Een poosje geleden kom ik een wandelaar tegen, met in zijn hand een hondenriem. De viervoeter is in geen velden of wegen te bekennen. Door schade en schande wijs geworden roep ik mijn hond onmiddellijk bij me.

Dwars door de struiken hoor ik kraken, ritselen en even later hijgen en blaffen. Dat zal de ontbrekende viervoeter zijn. De eigenaar lacht vriendelijk naar mij.” Laat je hond maar los hoor, die van mij doet niks. “ Nou, dat heb ik wel eens vaker gehoord, dus eerst zien en dan geloven.

Weer wordt er woest geblaft en het ritselt voortdurend op een paar meter afstand. En dan komt er ineens een hond tevoorschijn. Een tong die bijna op de grond hangt, de nekharen recht overeind, oortjes recht omhoog en een staart die als een antenne wordt gedragen. Meteen besef ik: dit is niet goed.

 

De hond reageert niet op zijn baas

Het baasje roept de hond. Een gemengd ras zo te zien. De hond geeft geen krimp, luistert niet naar zijn baas. Hij denkt er niet over om zijn vrijheid op te geven. Het baasje roept inmiddels wat dringender. De hond negeert hem volledig.

De aandacht is inmiddels volledig op mijn hond gericht. En dat is geen vriendelijke aandacht, dat is inmiddels wel duidelijk. Mijn hond bevriest. Ook al geen goed teken. Ik besluit mijn hond aan te lijnen. Gelukkig is ze vlak bij me. Langzaam en met stijve poten loopt de hond op de mijne af. Fanny vindt het maar niks. Ik probeer rustig te blijven. Want alle onrust van de baas gaat over op de hond.

Ik probeer mijn hond af te leiden en zoek haar aandacht. Gelukkig wendt ze haar blik even af en wordt de spanning doorbroken. Je kunt de spanning bijna voelen.

 

Hij wil alleen maar spelen hoor

Zo niet het baasje. “Hij wil alleen maar spelen hoor, hij doet echt niks. Je kunt je hond best loslaten, er gebeurt helemaal niks.” Ja, ja, en Sinterklaas bestaat ook. Ik wil inmiddels alleen maar weg. Samen met mijn hond uit deze situatie. Want hier komt niks goeds van, zoveel is wel duidelijk.

De hond in kwestie komt steeds een beetje dichterbij. Mijn hond vindt het al lang niet leuk meer en begint te waarschuwen. Eerst door te bevriezen en door ook te gaan staren. De blik op haar gezicht voorspelt weinig goeds. Langzaam maar zeker gaan haar nekharen ook overeind staan.

Het baasje is inmiddels bij Boris. Ik laat mijn adem langzaam ontsnappen. Mijn hond verzet inmiddels geen poot meer. Alles staat strak. Behalve de riem. Die hangt nog steeds in een fraai boogje. Gelukkig. En dan gaat het snel.

Het baasje wil Boris bij zijn halsband pakken. Hij grijpt mis, en Boris doet een paar passen naar voren. Dat is tegen de zin van zijn baas. Die begint luider commando’s te geven. Na de tweede keer: “Hierrrr!!!” besluit Boris definitief om naar mijn hond te lopen. Met stramme, stijve poten, staart omhoog en oren gespitst. Dat bevalt Fanny helemaal niet, en die waarschuwt nog een keer, maar nu met een laag gegrom.

Plotseling zet Boris het op een lopen en in een oogwenk is hij vlak voor mijn hond. Op datzelfde moment legt hij zijn poot op de schouders van mijn hond. Die besluit dan om nog een keer te grommen, iets nadrukkelijker nu. Zelfs met licht opgetrokken lippen, meer een rimpeling in haar snuit. Bijna niet te zien, maar o, zo nadrukkelijk.

 

In een mum van tijd zijn er twee honden aan het vechten

Dat bevalt Boris kennelijk niet, want in een mum van tijd verandert de situatie weer. Binnen twee tellen zijn de twee honden aan het knokken. Veel herrie, veel lawaai, rondvliegende haren. Gelukkig duurt het niet lang, de eigenaar van Boris weet hem in de kluwen toch te pakken.  Ik had de lijn inmiddels al losgelaten om mijn hond meer ruimte te geven.

Hijgend zitten ze op een afstandje naar elkaar te kijken. De twee kemphanen. Ik inspecteer mijn hond op wonden. Gelukkig valt het allemaal mee. Wat oppervlakkige schaafwondjes, maar geen diepe gaten.

 

Dat doet hij anders nooit

“Dat doet mijn hond anders  nooit! Hij valt nooit andere honden aan. Jij hebt een valse hond, het ligt aan jouw hond! Hij wilde alleen maar spelen.” Ik haal adem en maak me klaar om een antwoord te geven. Dan besef ik, dat dit alleen maar meer olie op het vuur gaat gooien. Laat maar. “Wat jij wilt. Maar lopen met een hond die je niet onder controle hebt in een losloopgebied is niet handig. Mijn hond heeft steeds gewaarschuwd. Maar dat werd niet gezien. Ik loop nu weg. Wees blij dat het zo is afgelopen. Goedemiddag.”

Mijn hond is sociaal, is gewend om zich in een roedel te bewegen. Doordat ze niet de confrontatie opzoekt met andere honden, houdt ze zich staande zonder geruzie of geharrewar. Maar ze laat zich niet de kaas van het brood eten, genoeg is genoeg. Ze probeert dan ruimte te creëren en de andere hond te negeren. Alles wat ze in het bos ook deed. In de meeste gevallen heeft dat succes. En lukt dat niet, is vaak een kleine, dringende waarschuwing genoeg om de dreiging uit de lucht te nemen. Mijn hond een valse hond? Niet aangepast? Nou, echt niet.

Volgens het baasje van Boris wilde hij alleen maar spelen. Jammer dat hij de signalen van zijn hond niet heeft gelezen. Dat had een hoop ellende kunnen voorkomen.

Dit heb jij ook vast en zeker wel eens meegemaakt. Deel je ervaringen!

GEEN BLOG MEER VAN GONDA MISSEN? Klik hier om niets te missen en ontvang wekelijks een mail van me met de link naar de blog.


BEN JIJ AL GEABONNEERD OP ONZE LEUKE NIEUWSBLAF? Klik hier om je aan te melden  Je ziet dan als eerste de leukste acties, workshops, last minutes etc.

WIL JE NOG MEER BLOGS LEZEN? Klik dan hier

 

 

Gonda

 

Gonda

terug naar overzicht

Volg onze nieuwsblaf!